در این مدار اگر ولتاژ بین نقاط B و D صفر باشد (یعنی اگر ولت متری بین این دو نقطه قرار گیرد مقدار صفر را نشان دهد) مدار در حال تعادل خواهد بود و رابطه ی زیر برقرار خواهد شد:

معمولا زمانی این مدار به کار می رود که حساسیت زیادی برای استفاده از حسگرها لازم باشد بدین ترتیب که به جای یکی از مقاومت های پل وتستون، حسگر مقاومتی مورد نظر قرار می گیرد و مقاومت های دیگر طوری انتخاب می شوند که پل در شرایط عادی در تعادل باشد. با تغییر بسیار کوچکی در مقاومت حسگر ، پل از تعادل خارج می شود و مدارهای کنترلی که ولتاژ نقاط B و D را نسبت به یکدیگر کنترل می کنند ، به سادگی تحت تاثیر افزایش یا کاهش مقاومت حسگر قرزار می گیرند و عکس العمل مورد نظر را از خود نشان می دهند